ROZKŁAD ZAJĘĆ DODATKOWYCH


  PROWADZĄCY DZIEŃ TYGODNIA OPŁATA
RELIGIA mgr Barbara Lubrycht poniedziałek
wtorek		 nieodpłatnie
JĘZYK ANGIELSKI Aleksandra poniedziałek
czwartek		 20zł/miesiąc
TAŃCE Robert Chichłowski środa 10zł/miesiąc
SZACHY Marzena Gajlewicz piątek 25zł/miesiąc
TERAPIA LOGOPEDYCZNA mgr Zdzisława Nowecka wg harmonogramu opłacana przez gminę Gdynia
TERAPIA PEDAGOGICZNA mgr Dorota Sikorska
mgr Ewa Kręcioch		 środa
12:00-13:00
15:30-16:30		 nieodpłatnie
RYTMIKA Lucyna Gawińska wtorek opłacana ze składek Rady Rodziców




JĘZYK ANGIELSKI

       Od kilku lat ściśle współpracujemy z Przedszkolem Nr 35 "Pod Żaglami". Głównie koncentrujemy się na edukację dzieci w wieku przedszkolnym w zakresie języka angielskiego. Podstawą naszej działalności jest nauka oparta na metodach bezpośrednich. Wykorzystanie sprawdzonych metod pozwala na rozbudzanie twórczego myślenia dzieci.
       Mając na uwadze komfort pracy zarówno dzieci jak i nauczycieli, wypracowaliśmy system pracy w pełnych grupach, dający ogromne możliwości zdobywania przez dzieci nowej wiedzy z zakresu języka angielskiego. Mamy w tym zakresie bogate doświadczenie - od dwunastu lat prowadzimy kursy językowe w oparciu o profesjonalnie przygotowany i dobrze przemyślany program dydaktyczny, posiadający rekomendacje MEN.        Zajęcia z języka angielskiego w Przedszkolu Nr 35 "Pod Żaglami" odbywają się 2 razy w tygodniu po pół godziny, w grupach: II, III, IV, V, VI.        Nauczanie języka angielskiego odbywa się w formie zabawy, stymulującej proste wypowiedzi oraz uruchomienie zdolności naśladowczych dziecka, z wykorzystaniem różnorodnych pomocy i środków dydaktycznych: piosenek, rymowanek, zgadywanek, gier dydaktycznych, zabaw ruchowych.
  • Zajęcia dostosowane są odpowiednio do wieku dzieci:
  • 3-4-latki - zabawy z muzyką, śpiewanie, rymowanie, podstawy z zakresu odbioru
    i udzielania prostych komunikatów
  • 5-6-latki - kształtowanie postawy komunikatywnej, wykorzystywanie nagrań tekstów, muzyki, flashcards.
       Ze względu na wiek dzieci i brak u nich pełnej gotowości do podjęcia nauki pisania i czytania, dużą uwagę podczas zajęć języka angielskiego kieruje się przede wszystkim na sprawności słuchania i rozumienia, a w drugiej kolejności na sprawność mówienia.

SPRAWNOŚĆ SŁUCHANIA
  • rozumienie krótkich poleceń nauczyciela,
  • rozumienie nagranych poleceń i dialogów,
  • reagowanie na polecenia i odpowiadanie na pytania,
  • rozpoznawanie poznanych słów, piosenek i rymowanek,
  • rozumienie nazw zabawek, członków rodziny i przedmiotów z najbliższego otoczenia, kolorów, zwierząt, części ciała, produktów spożywczych
SPRAWNOŚĆ MÓWIENIA
  • recytowanie krótkich tekstów piosenek i rymowanek,
  • podawanie nazw ludzi, zabawek, członków rodziny, przedmiotów z najbliższego otoczenia, kolorów, części ciała, zwierząt, produktów spożywczych
  • odpowiadanie pojedynczymi wyrazami na proste pytania


Zabawy z językiem angielskim sprawiają dzieciom wiele radości.



TAŃCE

PROGRAM ZAJĘĆ TANECZNYCH W PRZEDSZKOLU

       W czasie półgodzinnych (5i6-latki) oraz piętnastominutowych(3 i 4-latki) zajęć dla każdej grupy przez rok szkolny pragniemy uzyskać rozróżnianie wielu rytmów i charakteru poszczególnych tańców towarzyskich i narodowych. Poprzez zabawę dzieci poznają w kolejnych miesiącach kroki i zachowanie w odpowiednich tańcach.
       W roku tanecznym (szkolnym) realizujemy program autorski oparty o usystematyzowane reguły tańca przygotowując dzieci do występów, co ułatwia w przezwyciężeniu tremy młodym artystom.
Współpracując z nauczycielami stwarzamy możliwość zaprezentowania się dzieciom przedszkolnym w każdym roku szkolnym.
    Program taneczny obejmuje:
  • tańce towarzyskie(z światowego programu): samba, cha - cha, jive, walc angielski, walc wiedeński lub tango do wyboru,
  • tańce narodowe: polonez, krakowiak,
  • tańce użytkowe: macarena, polka, rock'n'roll, salsa, mambo,
  • tańce nowoczesne: układy taneczne z elementami: disco;jazz;funky;hip-hop;
Program dobiera prowadzący odrębnie dla każdej grupy. Zdarza się bowiem, że dzieci opanowują dość szybko podstawowe rytmy i kroki, co pozwala na rozszerzenie założonego na początku roku programu tańców. Niezwykle ważne, poza podstawowym poznawaniem kroków i figur tańców, jest uwrażliwienie i nauczenie wzajemnego szacunku (w trakcie tańca, jak i poza nim). Objawia się to w odpowiednim partnerowaniu (prowadzeniu), a także w ukłonach podziękowania czy formach zaproszenia do tańca. Instruktor zwraca szczególną uwagę na kulturę zachowania i słowa, jak również wychwytuje niektóre wady postawy(np. koślawość stóp) i stara się dzięki ruchowi tanecznemu nieco je korygować.

Zajęcia prowadzi dyplomowany instruktor tańca ROBERT CHICHŁOWSKI, który od wielu lat współpracuje z dziećmi przedszkolnymi. Poza tym aktywnie tańczy oraz prowadzi zajęcia z młodymi tancerzami.


Zestawy ćwiczeń muzyczno- ruchowych rozwijających umiejętności taneczne dzieci przedszkolnych

    Celem stosowanych ćwiczeń muzyczno - ruchowych jest zaspokojenie naturalnej potrzeby ruchu, charakterystycznej dla wieku przedszkolnego, przy jednoczesnym uwrażliwieniu dzieci na odbiór i interpretację muzyki. Wszystkie działania nazywane przez nauczycieli ćwiczeniami, w pojęciu i wytłumaczeniu dzieciom są zabawami. W pracy dydaktycznej z dziećmi, w celu nauczenia tańca, stosujemy różne ćwiczenia, które grupujemy w następujący sposób:
  • ćwiczenia uwrażliwiające na rytm,
  • ćwiczenia w miejscu, w przestrzeni,
  • ćwiczenia inhibitacyjno - inicjacyjne,
  • ćwiczenia łączące ruch rąk i nóg (proste kombinacje),
  • ćwiczenia z elementami kroków tanecznych,
  • ćwiczenia improwizacyjne przy muzyce,
    Dla dzieci młodszych (4-latków) zajęcia rozpoczynamy od ćwiczeń uwrażliwiających na rytm, tj.:
  • słuchania nagrań utworów tanecznych,
  • rozpoznawania i prezentowania instrumentów (może być z naśladowaniem słyszanego rytmu z zestawu instrumentarium Orffa) pojawiających się w akompaniamentach tańców, np. grzechotki, tarki trójkąty,
  • wyklaskiwania, kołysania się, wybijania rytmu na podłodze, nogach oraz innych improwizacyjnych ruchów wyróżniających rytm nagrania,
    Powyższe ćwiczenia odbywają się w wygodnej pozycji siedzącej.
    W grupie ćwiczeń w miejscu i przestrzeni wyróżniamy:
  • indywidualną i grupową realizację rytmu tanecznych utworów poprzez ruch ciał, tupanie, oraz łączone klaskanie z tupaniem w miejscu,
  • marsz w miejscu, przytupy, podskoki obunóż, ciche i głośne chodzenie, chodzenie na palcach, na piętach,
  • sposoby poruszania rękami, np. ruchy pływania, wyrzutów, wspinania się, (stojąc w miejscu),
  • chodzenie ze zmianami kierunku ruchu (także stosując utwory w różnych tempach i głośności),
  • z luźnej, swobodnie chodzącej grupy tworzymy okrąg i polecamy zmiany kierunków (j/w),
  • zaburzany marsz po okręgu, a następnie polecenie obrotów wokół własnej osi z wyciągniętymi rękami w bok (tzw. "młynki" lub "wiatraki"),
  • marsz przy akompaniamencie muzycznym: przodem i tyłem, następnie do boków (sposób stawiania kroków na razie nie istotny),

    W tej grupie ćwiczeń bardzo ważna jest odpowiednia przestrzeń. Pozorne wprowadzanie grupy w ruch chaotyczny, a następnie porządkowanie go (i odwrotnie) pozwala rozwijać zmysł orientacji w przestrzeni.
    W grupie ćwiczeń inhibitacyjno - inicjacyjnych stosujemy:
  • ćwiczenia z zatrzymywaniem się w momencie ściszanej muzyki,
  • ćwiczenia z rozróżnianiem charakteru utworów spokojnych od dynamicznych poprzez prezentowanie ruchem ciała,
  • swobodne interpretacje taneczne, z zatrzymaniem ruchu na hasło ręki instruktora i zatrzymanej muzyki,
Ćwiczenia łączące ruchy rąk i nóg, to kombinacje wcześniej poznanych ćwiczeń miejscowych, gdzie wszystkie kończyny wykonują ruchy w tej samej pulsacji, a z czasem różnicują się tak, aby w efekcie rozwijać izolowany ruch rąk i nóg.
    Ćwiczenia z elementami kroków tanecznych to m.in.:
  • uginanie kolan w miejscu i z jednokrokowym przemieszczeniem,
  • kroki "chasse" tańczone na sposób cha - chy , polki, jive'a,
  • jednokrokowe przemieszczenie (w przód, do boku) ruchem wahadła zakończone tupnięciem dostawianej (drugiej nogi) i klaśnięciem,
W ćwiczeniach z krokami tanecznymi stosujemy podobne schematy ruchowe, które występują w różnych tańcach. W ten sposób dzieci jednocześnie łatwo zapamiętują krok i zauważają różnice w nauczanych tańcach.




Plan ćwiczeń na rok szkolny dla dzieci 4-letnich

  1. Na zajęciach jesienno - zimowych przeważa prezentacja ćwiczeń/kroków przez instruktora. Opierając się na w/w ćwiczeniach wprowadzamy ćwiczebne kroki podstawowe do: samby, cha- chy, walca angielskiego, rock'n'rolla, macareny. W pierwszym miesiącu nie podajemy zbyt często nazewnictwa (nadrabiamy to od połowy kolejnego). Opieramy się na początku na uproszczonym zaznaczeniu rytmu w tańcach nieparzystych w krokach walca angielskiego i samby (dwa kroki w takcie).
  2. Większość zajęć kończymy zabawą przy muzyce lub improwizacyjnym tańcem własnym. Do zajęć oprócz wspomnianej już muzyki instrumentalnej stosujemy akompaniament własny na dostępnych instrumentach oraz muzykę rozpoznawalną przez dzieci (np. z bajek). Dzięki temu, że dzieci kojarzą znane i lubiane utwory chętniej zapamiętują i włączają się w przebieg zajęć. Wszystkie ćwiczenia, zabawy, taneczne kroki mają przyjemny, prosty w zrozumieniu i wykonaniu przebieg. Najważniejsze to wejść i wyjść z zajęć uśmiechniętym.
  3. Po jednym do półtora miesiąca zajęć z naciskiem na ćwiczenia uruchamiające ciało i słuch muzyczny, wprowadzamy konkretne kroki tańców: cha -cha (ćwiczebne chasse to sides i turn) , samba (basic movement to sides and forward, turns), walc angielski (basic movement), R'n'R (skrót od rock and roll) (basic movement), polka/krakowiak (krok boczny -dostawny -posuwisty, podskoki w miejscu) oraz macarena (kompletna-może być uproszczona wersja pracy rąk z przeskokami o dziewięćdziesiąt stopni). Czas przyswajania i wzrostu powtarzalności wynosi około trzech miesięcy. Pod koniec drugiego miesiąca ustawiamy pary w trzymaniu ćwiczebnym luźnym zamkniętym. Próbujemy w parach poznane kroki tańców.
  4. Miesiąc przed planowanym pierwszym publicznym występem dla babci i dziadków nie wprowadzamy nowych elementów, lecz przygotowujemy do występu mentalnie (zapowiadamy i zachęcamy do podzielenia się umiejętnościami z oczekującą, życzliwą publicznością) i technicznie(kolejność tańców, zachowanie na scenie, itp.).
  5. Cały semestr kontynuujemy ćwiczenia muzyczno - ruchowe urozmaicając kombinacje rąk i nóg.
  6. Semestr drugi (także drugą część programu rocznego) rozpoczynamy od powtórzenia kilku występowych tańców, wraz z pochwałą odwagi ich zatańczenia. Dokładamy jedną nową figurę stosowaną w wielu tańcach: whisk.
  7. Próbujemy jednej trudniejszej kombinacji jazzowej (zaangażowane ręce i nogi) i 2 łatwiejszych (same ręce lub same nogi). Powtarzamy to, co drugie zajęcia przez 2 m-ce, następnie przerwa 3 zajęć i przypominamy na czwartych.
  8. Prezentujemy ukłony różnego rodzaju i odniesienia: do siebie w parach, do publiczności, formacyjne, solistek(-ów), teatralne, staropolskie, baletowe. Pokazujemy dzieciom przez cały rok z możliwością indywidualnego wyboru dogodnego ukłonu.
  9. Od razu w parach wprowadzamy uproszczoną (miejscową) wersję walca wiedeńskiego - gdzie występuje ruch wahadłowy głównie rąk, przy czym partnerzy trzymają się za jedną rękę. (tzw. "wachlarze"). Po trzech zajęciach dodajemy obrót partnerki i pary w tej wersji walca wiedeńskiego.
  10. Polka(lub krakowiak) zapoznajemy dzieci z krótkim, powtarzającym się układem figur: podskoki w miejscu, do boku parami, klaskanie, haczyki. Występują tu zmiany kierunków. Pokazujemy i powtarzamy układ przez około dwa miesiące. Różnice w tych dwóch tańcach są niewielkie. Na tym poziomie i w tym wieku nie ma to znaczenia, tym bardziej, że są to tańce pokrewne (terytorialnie nieodległe).
  11. Późną wiosną (okres od maja) rozpoczynamy powtarzanie, przypomnienie wszystkich poznanych do tej pory tańców, w pełnej formie i z wszystkimi figurami/krokami. Szykujemy się do drugiego występu - tym razem głównie dla rodziców. Jeśli grupa nie wymaga wielu powtórzeń i przypomnień, możemy zaproponować, krótki taniec formacyjny, oparty na ćwiczonych (dotychczas dla samo usprawnienia) kombinacjach jazzowych, muzyczno - ruchowych.
  12. Po ostatnim w sezonie występie kontynuujemy zajęcia, w przeważającej części złożone z zabaw przy muzyce, swobodnych tańców( tzw. "własnych") przeplatanych, krótkimi powtórkami poznanych tańców. Rozpoczyna się ostatni przed wakacjami etap tanecznego sezonu. Jest to dobra okazja do podsumowania wkładu instruktorskiego w edukację przedszkolną. Sprawdzane tańce (bez pomocy i podpowiedzi) dają obraz dokonań młodych tancerzy i instruktora.

Plan ćwiczeń na rok szkolny dla dzieci 5-6-letnich

    Grupy przedszkolaków starszych kontynuują taneczny rozwój, zatem przyjmujemy, że etap wyżej przedstawiony pozostał w znacznym stopniu w pamięci małych tancerzy.
  1. Rozpoczynamy sezon taneczny od krótkiej powtórki poznanych przed wakacjami tańców (najlepiej do często używanych akompaniamentów muzycznych w poprzednim sezonie). Na podstawie przeglądu wnioskujemy o przypomnieniu najtrudniejszych, bądź najmniej utrwalonych tańców oraz dodajemy jedną nowość, a mianowicie: pokazujemy i instruujemy chodzenie korowodem w rytmie poloneza, opowiadając jednocześnie historię tego tańca.
  2. Na kolejnych zajęciach ćwiczymy chodzenie parami w Polonezie po okręgu i przez środek sali, wprowadzamy elementy tańca: rozejście parami na prawo i lewo naprzemiennie, łączenie w czwórki później ósemki, rozłączenie ósemek, a następnie czwórek. Ćwiczymy te figury zespołowo (najlepiej w szesnaście osób) przez trzy zajęcia.
  3. Zamieniamy kroki ćwiczebne w cha-cha na krok podstawowy (ćwiczymy przez pięć do siedem zajęć z przerwami pomiędzy nimi),
  4. Wprowadzamy wyskok przed partnerem w rock'n'roll, obroty pary (jednoczesne) nie puszczając rąk, (pokaz i powtórzenie przez trzy zajęcia),
  5. Ustalamy prawidłowe trzymanie w walcu angielskim, cha- cha, sambie, rock'n'rollu - wskazując na różnice i ćwicząc naprzemiennie różne warianty, (przeznaczamy tyle zajęć, ile potrzeba do samodzielnego zapamiętania i odpowiedniego rozróżniania przez dzieci),
  6. Wprowadzamy w sambie rytm stóp i kolan wspólnie działających. Pracujemy nad tym elementem do końca sezonu tanecznego przenosząc go na poznane kroki: basic forward, to sides, whisk,
  7. Późną wiosną wprowadzamy krok stationary w sambie i figurę close promenade round, oraz figurę New York w cha - cha, tańczymy osobno powoli, później w parach aż do momentu występu,
  8. W walcu angielskim dodajemy obrót w prawo kontynuowany i osobno krok zmienny, później whisk. Ćwiczymy co drugie zajęcia przez dwa miesiące. Następnie łączymy elementy i utrwalamy do prezentacji kończącej sezon,
  9. Od początku programowej prezentacji walca wiedeńskiego pokazujemy powoli i osobno natural turn., w ciągu powtórzeń przyspieszamy liczenie i dodajemy muzyczne podkłady (od wolnego do średniego tempa). Od wiosny do występu na zakończenie ćwiczymy sukcesywnie do uzyskania pamięci mięśniowej i swobodnej orientacji w przestrzeni. Ćwiczenia odbywamy po linii prostej aż do kwietnia, następnie po liniach długich i krótkich w pierwszym kierunku tańca, w początkowej części tańca pozostaje wersja uproszczona z poprzedniego sezonu (tzw. "wachlarzyki"),
  10. W styczniu dodajemy kolejne figury poloneza: mosty, tunel, rozejście partnerów- ćwiczymy je do czasu występu,
  11. Od stycznia wprowadzamy również częściami kroki i ruchy do układu tanecznego, opartego na modach tanecznych i podstawach tańca jazzowego. Wykorzystujemy indywidualności wyłaniające się z grupy. Nie pomijamy żadnego dziecka w formacji tanecznej. Ćwiczymy do muzyki zaakceptowanej przez grupę i instruktora, co trzecie zajęcia przez dwa miesiące, później częściej. Do dnia występu możliwe są dodatkowe próby dla formacji.
  12. W zajęciach zawsze znajdujemy czas na rozluźniające tańce własne (improwizacyjne). Dobre dla rozluźnienia są: macarena, rock'n'roll, oraz asereje (podobnie jak macarena popularna forma ruchu -łatwa do tańca i miła dla ucha) - gdzie ręce stanowią główny element tańca. Wprowadzamy ten "taniec" w dowolnym momencie po pierwszym występie.
  13. Od marca wprowadzamy latynoskie (bliskie sambie) rytmy salsy. Pokazujemy krok podstawowy i pracę rąk, po czterech zajęciach z tego tańca proponujemy rodzaje obrotów i przejść (zmian miejsc). W efekcie pozostawiamy dowolność stosowania kolejności i rodzajów figur w salsie,
  14. W toku zajęć z grupą rozpoznajemy zdolności, dodajemy zapału i pobudzamy twórczość otwierając możliwości dołączenia wymyślonych (intuicyjnych) ruchów dzieci. Uczymy się przy tym wprowadzenia zmian: "tu i teraz",
  15. Odpowiednio przygotowujemy i ustawiamy pary/ grupę na trzy zajęcia przed występami (określamy obszar tańca, zachowania przed i po tańcu, początek i koniec pokazu),
  16. Do czasu zakończenia zajęć w sezonie tanecznym bawimy się poznanymi tańcami np. zgadując ruchem tanecznym charakter tańca do nieprezentowanych dotychczas podkładów muzycznych,



       Dodatkiem do programu podstawowego dla 4-latków jest latynoskie merengue, które jest tańcem prostym, parzystym i opierającym się na swobodnej pracy bioder na boki oraz naprzemiennych przytupów nóg. Melodia wydaje się szybka, dynamiczna -zachęcająca do żywych ruchów, lecz prostota kroków i swoboda ruchów ciała daje wrażenie "odpoczywania" czy "delektowania się" tańcem.
       Dodatkowymi tańcami dla 5-6-latków mogą być: tango, taniec kaszubski, mambo. Może też pojawić się prośba współpracy przy konkretnym układzie ruchowym do danej inscenizacji, czy występu tanecznego na zewnątrz placówki. Do tego instruktor przygotowuje dodatkowy plan działania, który często wymaga dodatkowych prób (zależy to od współpracy i postępu grupy/ par).
Poza wymienionymi podstawowymi ćwiczeniami i terminem realizacji (często w zaokrągleniu) należy każdorazowo być elastycznym w prowadzeniu zajęć. Oznacza to, że ramy czasowe i zakładane ćwiczenia mogą ulegać przesunięciom ze względu na percepcje, dyspozycję dzieci danego dnia, czy nieprzewidziane sytuacje. Nazwane tu czynniki zakłócające w rezultacie nie powodują diametralnych odstępstw od programu. Mogą jedynie opóźnić lub uniemożliwić dodatkowe składowe programu realizacji zajęć w przedszkolu.
Praktyka w osiąganiu zamiłowania i uzyskiwania podstawowych umiejętności tanecznych pozwala stwierdzić, że stosowany program tańca w przedszkolu sprawdza się. Jego trzon oparty o formy tańca towarzyskiego , narodowego i baletu wzbogacany jest elementami nowo uprawianych: tańca jazzowego, mód tanecznych, tańców latynoskich.
W ostatnich latach stosowane również elementy dramy, wyrazu artystycznego i zrozumienia czego w danym czasie dokonujemy tańcem wśród starszych przedszkolaków dają często nieoczekiwane wyniki. Podejmowane próby pomyślnie realizują dzieci na swój oryginalny sposób, co jest kolejnym doświadczeniem/nauką dla instruujących i obserwatorów.


SZACHY

       Wierzymy, że prowadzenie aktywnego życia umysłowego jest decydujące w rozwoju dziecka. Jest to istotne nie tylko w doprowadzaniu do przyszłego praktycznego sukcesu w życiu, ale także w rozwoju osobistego humanizmu i siły charakteru.
       Szachy są znakomitym narzędziem w nauce abstrakcyjnego myślenia. W ten sposób są podobne do matematyki, ale - zamiast liczb, linii i punktów - mamy drewniane króle, skoczki i piony. Nietrudno jest zrozumieć, dlaczego młody umysł pozytywniej reaguje na szachy, niż na zniechęcające problemy matematyczne - poza wszystkim, szachy są grą! Zabawy korzystnie wpływają na formowanie niezależnych procesów umysłowych. W zabawie dzieci rozwijają własną uwagę i pamięć. W otoczeniu gier, maluchy koncentrują się lepiej i pamiętają więcej.
       Widoczna i konkretna szachownica z ograniczoną liczbą bierek bardziej przemawia do dzieci niż abstrakcyjne i nieskończone liczby. Ponieważ jest to gra, nie "odczuwa się" jej jak pracy. Nauka podstaw "mądrej gry" pomaga dzieciom rozwijać orientację przestrzenną, planować działania i przewidywać ich rezultaty, zapamiętywać, porównywać i uogólniać. Dzieci rozwijają w rozwiązywaniu problemów upór, liczenie na siebie, cierpliwość, poszukiwanie źródeł i wyobraźnię. W naszym szybko rozwijającym się świecie najważniejsze jest rozwinięcie u dzieci kreatywności. Szachy są podstawowym narzędziem do tego służącym.
       Poprzez naukę gry w szachy Przedszkolaki otrzymują również ważne lekcje moralne. Partia szachów toczy się na równym polu, gdzie sukces nie jest zdeterminowany poprzez to kim jesteś, ale co robisz. Ponieważ oszustwo nie jest dozwolone w szachach, dzieci uczą się wartości uczciwości i obiektywizmu. Nauka przebiega w bezpiecznych relacjach, gdzie nie ma zwycięzcy lub pokonanego, tylko dobre lub złe rozwiązanie.

ZALETY KRÓLEWSKIEJ GRY
czyli, w jakich płaszczyznach szachy pozytywnie wpływają na rozwój psychiczny i intelektualny dziecka:

  1. Rozwój zainteresowań - dziecko poznaje nową dyscyplinę, której istotą jest samodzielne, logiczne rozumowanie, łączące poszczególne elementy wiedzy w jedną harmonijną całość.
  2. Aktywność twórcza - specyfika gry w szachy wyklucza odtwórcze traktowanie tego zagadnienia. Wszelkie próby bezmyślnego naśladownictwa skazane są na niepowodzenie. Dziecko samo kreuje wydarzenia na szachownicy i ponosi za nie odpowiedzialność.
  3. Rozwijanie pamięci i uwagi - główną umiejętnością w szachach jest zdolność zreasumowania każdej pozycji w sposób dynamiczny, w kategoriach najważniejszych jej elementów. Cała szachownica zostaje ukształtowana w przestrzenno-czasową postać, czyli wzorzec. Towarzyszy temu rozwój wyobraźni wzrokowej i koncentracji.
  4. Myślenie logiczno-wyobrażeniowe - ludzie myślą czasami za pomocą wyobrażeń, które są obrazami psychicznymi rzeczywistych doznań zmysłowych. Najmocniejszą stroną większości ludzi zdaje się być wyobraźnia wzrokowa i ten właśnie rodzaj myślenia najpełniej rozwija gra szachowa.
  5. Rozwój pozytywnych sfer osobowości - szachy wykształcają poczucie obiektywizmu, uznawanie prawd innych ludzi, uczą tolerancji i reakcji na niepowodzenia.
  6. Konsekwencja i wytrwałość w działaniu - dzieci mające styczność z szachami, zupełnie inaczej podchodzą do porażek. Zazwyczaj ponownie starają się rozwiązać określony problem i czynią to aż do skutku. Ich rówieśnicy natomiast, bądź rezygnują z wykonania zadania, bądź też obniżają sobie skalę trudności.
  7. Aspekty wychowawcze - można je rozpatrywać w kategoriach kary i nagrody. Czymże innym jak karą jest przegrana? W dodatku wymierzona natychmiast i adekwatnie do czynu. To samo można powiedzieć o nagrodzie, jaką bez wątpienia jest dla młodego człowieka zwycięstwo, odniesione siłą własnego umysłu.

Oczekiwane osiągnięcia dziecka
po pierwszym roku nauki gry w szachy
w ramach zajęć wg programu "SZACHY DLA NAJMŁODSZYCH".

TEMATYKA TREŚCI SZCZEGÓŁOWE OCZEKIWANE OSIĄGNIĘCIA DZIECKA
  1. Zasady i przepisy gry
  • Przeciwnicy, materiał (figury i piony - ich siła), cel gry. Szachownica.
  • Ruchy figur:posunięcie królem, wieżą, gońcem, hetmanem, skoczkiem. Pojęcie bicia.
  • Ruchy pionami, w tym bicie w przelocie.
  • Promocja piona.
  • Roszada - krótka i długa.
  • Zakończenie partii: szach, mat, pat.
  • Etyka szachisty
  • Klasyfikacja siły gry.
    Dziecko:
  • identyfikuje bierki i wie, że celem rozgrywki szachowej jest zamatowanie przeciwnika,
  • zna siłę poszczególnych bierek,
  • rozpoznaje układ pól szachownicy, ich symetrię,
  • ilustruje posunięcia kolejno: królem, wieżą, gońcem, hetmanem, skoczkiem,
  • wskazuje możliwości bicia poszczególnymi figurami,
  • odtwarza ruchy i bicie pionem,
  • wyjaśnia możliwość promocji piona,
  • wymienia warunki wykonania roszady,
  • wybiera sposób roszady w podanej pozycji,
  • szachuje króla przeciwnika,
  • broni się od szacha (ucieczka, zasłona, zbicie figury szachującej),
  • rozróżnia możliwe zakończenia partii szachów,
  • charakteryzuje poszczególne zakończenia partii,
  1. Utrwalanie zasad gry
  • Wyszukiwanie wszystkich możliwych posunięć w podanej pozycji.
  • wykonuje wszystkie możliwe posunięcia na szachownicy,
  • wykrywa błędnie wykonane posunięcia (źle wykonana roszada, pozostawienie króla pod szachem, nieprawidłowy ruch pionem)
  1. Proste maty w jednym posunięciu
  • Mat dwoma wieżami.
  • Mat hetmanem i królem.
  • ustawia mata na szachownicy,
  • rozwiązuje zadania typu: daj mata w jednym posunięciu
  1. Pat
  • Sytuacje z patem.
  • rozpoznaje pata,
  • daje pata,
  • przewiduje pata,
  • unika pata
  1. Promocja piona
  • Zadania związane z awansem piona.
  • stosuje marsz pionem w celu promocji,
  • podejmuje decyzję o promocji piona,
  • wybiera figurę awansu, by zapewnić sobie wygraną,
  • rozwiązuje zadania związane z promocją piona
  1. Technika
  • Mat dwoma wieżami.
  • Mat hetmanem i królem.
  • stosuje technikę matowania dwoma wieżami
  1. Rozpoczynanie partii szachowej
  • Zasady rozgrywania debiutu.
  • Atak obiektów przeciwnika.
  • Obrona zaatakowanych obiektów przez przeciwnika.
  • rozwija figury, zabezpiecza króla,
  • walczy o centrum,
  • atakuje przeciwnika i zdobywa materiał,
  • zauważa atak i broni swojego materiału
  1. Rozgrywanie partii
  • Rozgrywanie partii szachów.
  • ogląda prezentowane partie,
  • rozgrywa partie z kolegami,
  • uczestniczy w turniejach wewnętrznych oraz organizowanych poza placówką,
  • swobodnie posługuje się zegarem szachowym

Proponowana forma zajęć:

    W trakcie prowadzonych przeze mnie zajęć dzieci poznają nową dyscyplinę, która rozwija pamięć i uwagę, aktywność twórczą, a także pozytywne sfery osobowości.
  • lekcje 30 - minutowe 1 raz w tygodniu,
  • grupy kilkuosobowe,
  • w trakcie zajęć dzieci korzystają z pomocy dydaktycznych ()szachownice, bierki, zegary szachowe, tablica prezentacyjna, teczki z kartami pracy),


Prowadzący - mgr Marzena Gajlewicz

       Przygodę z szachami rozpoczęła w wieku 6 lat. Zawodniczka klubów szachowych "CAISSA" Legnica i "MIEDŹ" Legnica. II kategoria szachowa.
Zawodowy instruktor szachowy, sędzia szachowy kl. III
       Pomysłodawca i organizator wielu turniejów szachowych o zasięgu lokalnym, regionalnym i wojewódzkim, m.in. Turnieje Mikołajkowe, Turniej o Złotą Basztę, Szachowe Mistrzostwa Złotoryi, Mistrzostwa Gminy Kosakowo - Puchar Wójta. Organizator i sędzia turniejów szkolnych i kwalifikacyjnych na normy szachowe.



TERAPIA PEDAGOGICZNA


       Terapia pedagogiczna to specjalistyczne działania mające na celu niesienie pomocy dzieciom ujawniającym różnego rodzaju nieprawidłowości rozwoju i zachowania. Ukierunkowana jest ona na korygowanie i kompensowanie zaburzeń psychoruchowego rozwoju dziecka jako jednej z przyczyn niepowodzeń szkolnych.
       Terapię pedagogiczną na terenie naszego przedszkola prowadzimy w formie indywidualnej. Liczba uczestników zajęć wynosi od 2 do 5 dzieci. Staramy się stworzyć dzieciom z utrudnieniami rozwojowymi możliwość wszechstronnego rozwoju umysłowego, psychicznego i społecznego na miarę ich możliwości. Bawiąc się z dziećmi szczególną uwagę zwracamy na usprawnianie funkcji słuchowych, wzrokowych, ruchowych i ich właściwej koordynacji. Bardzo często prowadzimy rozmowy indywidualne z dziećmi, organizujemy zabawy, inscenizacje na podstawie tekstów literackich oraz aktywność plastyczną. Stymulujemy i wspieramy, inicjujemy rozwój potrzeb i oczekiwań dzieci związanych z poznawaniem świata, potrzebą aktywności.
           Podczas pracy z dzieckiem stosujemy metody wspierające i stymulujące naturalny rozwój dziecka oraz angażujące wiele zmysłów: słuch, wzrok, dotyk. Są to m.in. metody:
  • elementy Metody Dobrego Startu wg M.Bogdanowicz
  • elementy Kinezjologii Edukacyjnej G. Dennisona
  • muzykoterapia
  • bajkoterapia
  • wybrane techniki relaksacyjne
  • ćwiczenia grafomotoryczne M.Bogdanowicz
  • "Dziecięca matematyka" E. Gruszczyk-Kolczyńskiej
  • elementy Metody Ruchu Rozwijającego W.Sherborne
  • elementy metody Pedagogiki Zabawy.
    Cele terapii pedagogicznej:
  • stymulowanie rozwoju dziecka - jest to cel nadrzędny
  • stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psycho - motorycznych
  • wyrównywanie braków w wiadomościach i umiejętnościach
  • eliminowanie niepowodzeń szkolnych poprzez różne techniki
  • eliminowanie niepowodzeń emocjonalno - społecznych i ich konsekwencji.
    Oto kilka przykładów ćwiczeń percepcji wzrokowej na materiale obrazkowym:
  • różnicowanie figur geometrycznych po względem kształtu, koloru, grubości i wielkości
  • dobieranie par jednakowych figur geometrycznych
  • rozpoznawanie zmian ilościowych i jakościowych zabawa ,,Co się zmieniło"
  • zapamiętywanie elementów eksponowanego obrazka
  • układanie figur geometrycznych z części
  • układanie obrazków i kompozycji z figur geometrycznych według wzoru i z pamięci (Mozaika)
  • rysowanie kompozycji za pomocą szablonów
  • rysowanie kompozycji geometrycznych według wzoru
  • układanki obrazkowe
  • loteryjki i domina obrazkowe
  • układanie obrazków z części
  • dobieranie części obrazka do całości
  • dobieranie zbiorów liczbowych w tym samym układzie (domina)
  • układanie puzzli
  • wyszukiwanie podobieństw i różnic między obrazkami
  • zabawy z wykorzystaniem ,,pusów"
  • rozpoznawanie i nazywanie przedmiotów na obrazkach
  • podział przedmiotów na grupy np. rośliny ,zwierzęta, owoce itp.
  • zapamiętywanie i opowiadanie treści obrazka
  • zapamiętywanie kolejności eksponowanych przedmiotów
  • rysowanie z pamięci zapamiętanych wzorów
  • historyjki obrazkowe -porządkowanie obrazków w kolejności
    Oto kilka ćwiczeń usprawniających percepcję słuchową:
  • rozpoznawanie odgłosów zwierząt
  • rozpoznawania przedmiotów na podstawie dźwięków (pęk kluczy, garnek, klocki drewniane, szklanka, folia itp.)
  • rozpoznawanie osób na podstawie barwy głosu
  • dobieranie w pary przedmiotów o jednakowym brzmieniu - np. puszki słuchowe
  • rozróżnianie tempa w połączeniu z zabawą ruchową - szybko - bieg, wolno - marsz
  • zabawa w "głuchy telefon"
  • tworzenie wyrazów na tę samą sylabę
  • segregowanie obrazków wg pierwszych głosek
  • układanie rymowanek
    Oto kilka ćwiczeń usprawniających sprawność manualną:
  • Naśladowanie ruchów.
  • Ćwiczenie palców-uderzanie jednym, dwoma, wszystkimi palcami w określonym rytmie, lekko lub mocno, naśladowanie spadającego deszczu.
  • Rysowanie, malowanie na dużych arkuszach papieru.
  • Lepienie z plasteliny, masy solnej, gliny, ugniatanie kulek z papieru.
  • Budowanie z drobnych klocków np. lego, sortowanie klocków.
  • Rozpoznawanie przedmiotów za pomocą dotyku.
  • Cięcie nożyczkami po śladach(uprzednio narysowanych kształtów)
  • Kolorowanie obrazków.
  • 0brysowywanie szablonów.
  • Kalkowanie obrazków.
  • Nawlekanie koralików, przewlekanie tasiemki przez otworki w tekturce.
  • Rysowanie szlaczków po śladzie i samodzielnie.
  • Łączenie punktów tworzących określony przedmiot np. drzewo, domek.
  • Tworzenie obrazków z wydzieranek.
  • Próby szycia tzw. fastrygą, przyszywanie guzików.
    Oto kilka ćwiczeń usprawniających sprawność manualną:
  • strzepywanie dłoni
  • naśladowanie gry na instrumencie
  • nawijanie wełny na motek
  • kołowrotek
  • machanie "skrzydłami"
  • naśladowanie drzew na wietrze
  • łamiący się pajacyk
  • "marzenia" przy muzyce relaksacyjnej

RYTMIKA W PRZEDSZKOLU


       Muzyka stanowi jeden z wielu, lecz bardzo ważnych czynników wpływających na rozwój przedszkolaka.
  1. Podstawą są zajęcia umuzykalniające - rytmika. Główne cele tych zajęć to:
    • rozwijanie twórczej inwencji dziecka
    • zaspokojenie wrodzonej dzieciom potrzeby ruchu i uzewnętrzniania przeżyć emocjonalnych
    • rozwój słuchu akustycznego i muzycznego
    • rozwój koncentracji uwagi
    • rozwój pamięci muzycznej i pozamuzycznej
    • rozwój logicznego myślenia i doskonalenia mowy
    • rozbudzenie i rozwinięcie wrażliwości estetycznej dziecka
    • umiejętność współżycia w grupie
  1. Formy umuzykalnienia
    • śpiew, nauka piosenek ściśle związana z porami roku
    • ćwiczenia słuchowe
    • ruch, nauka tańców, opracowania ruchowe poznanych piosenek oraz reagowanie ruchem na różne elementy muzyki realizowane w różnych formach zabaw muzycznych
    • nauka gry na instrumentach w ramach zajęć rytmicznych
    • indywidualna nauka gry na instrumentach
    • słuchanie literatury muzycznej i jej analiza
  1. Organizowanie uroczystości przedszkolnych związanych ściśle z kalendarzem takich jak:
    • Bożonarodzeniowe kolędowanie
    • Jasełka
    • Dzień Babci i Dziadka
    • Dzień Matki i Ojca
    • oraz wiele innych koncertów
  1. Zajęcia odbywaja się 1 raz w tygodniu w każdej grupie wiekowej w godzinach przedpołudniowych.

Zajęcia prowadzi mgr Lucyna Gawińska - nauczyciel z długoletnim stażem i praktyką posiadająca wysokie kwalifikacje zawodowe.